Αλφαβητάρι – Γ- Γούνα ( ψάρι λιαστό)

Εξαιρετικός μεζές για ούζο και τσίπουρο.

Δεν θα μπορούσα να βρω καλλίτερη πηγή για τις πληροφορίες που έψαχνα, από το βιβλίο των Νανάς Δαρειώτη, Θάλειας Τσιχλάκη και Ανδρέα Ανδρουλιδάκη «Του άνεμου και της αρμύρας»

«Το λιάσιμο υπήρξε για τις Κυκλάδες ο βασικότερος τρόπος διατήρησης των αλιευμάτων που πλεόναζαν. Στη Νάξο και την Πάρο συνηθίζουν να αποκαλούν τα λιαστά ψάρια «γούνες». Συνήθως έτσι συντηρούνται τα πιο λιπαρά από αυτά, όπως το σκουμπρί, η παλαμίδα ή ο κολιός, αλλά και το κοκάλι. Τα ανοίγουν στα δύο, σαν ένα βιβλίο, και αφαιρούν τα κόκαλα και τα εντόσθιά τους. Κάποιοι αφαιρούν και το κεφάλι τους, άλλοι όχι, τα πλένουν με θαλασσινό νερό, τα αλατίζουν και τα αφήνουν μέσα σε μια λαμαρίνα στον ήλιο σκεπασμένα με τούλι, για περίπου 12 ώρες. Όταν πρόκειται να καταναλώσουν τη γούνα, την ψήνουν στα κάρβουνα και τη σερβίρουν με λαδολέμονο».

Το άπλωμα στο ταψί δεν είναι ο μόνος τρόπος, σε άλλα νησιά τα περνούν σε σπάγκο και τα κρεμούν σκεπασμένα με τούλι για 2-3 ημέρες μέχρι να φύγουν τα υγρά και να είναι έτοιμα για ψήσιμο. Το όνομα του συγκεκριμένου λιαστού ψαρικού, ίσως να έχει σχέση με την γνωστή γούνα , γιατί τα κρεμασμένα ψάρια παραπέμπουν στα κρεμασμένα δέρματα στο βυρσοδεψείο.

 

Γράφει η Πόπη Χαραλαμπίδου